اُرگاسم چيست؟

از نظر لغوي ارگاسم از كلمه يوناني ارگاسموس كه در فرهنگ لغت آكسفورد به معني متورم شدن با رطوبت و هيجان زدگي و اشتياق است، گرفته شده است. كينزي ارگاسم را اينطور تعريف كرده است: <برون ريزي و تخليه هيجاني ماهيچه اي – عصبي در اوج پاسخ جنسي>
مسترز و جانسون نيز تعريف تخصصي تري از ارگاسم ارائه داده اند و آن عبارت است از
< رخدادي كوتاه از شل شدن بدن كه در اثر تراكم خون و كشيدگي عضلاني عمومي در بدن در اثر پاسخ به تحريك جنسي ايجاد مي شود>
جالبترین تعریف كه نمايانگر ويژگيهاي ارگاسم است تعريفي است كه توسط جان ماني و همكارانش ارائه شده است كه درزير آمده است:
اوج تجربه شهوت انگيز جنسي كه مردان و زنان به طور ذهني آن را تجربه كرده و از آن به حالت از خود بيخود شدن و خلسه شهواني يا وجد انگيز و هيجاني نام برده اند. اين تجربه همزمان در مغز/ ذهن و اندامهاي جنسي نزديك به لگن رخ مي دهد. بدون در نظر گرفتن نقطه آغاز آن، وقوع ارگاسم يك ارتباط دوسويه بين شبكه عصبي در مغز (در بالا) و اندامهاي جنسي لگني(در پايين) مي باشد و در صورتيكه اين ارتباط در مسير نخاع قطع گردد آن تجربه نيز از بين خواهد رفت. به طور كلي مي توان تعريف جامع زير را از ارگاسم ارائه داد:
»يك ارگاسم حالتي از احساسات بدني خوشايند و هيجان انگيز و شديد است كه پس از آن تنش كاهش يافته و فرد تخليه شده و احساس رضايت و آرامش مي كند«

– آيا مردان و زنان به هنگام ارگاسم احساسات يكساني را تجربه مي كنند؟
در واقع هيچكس نمي تواند لذتي را كه فرد ديگري درك مي كند، احساس كند. بنابراين پاسخگويي به اين سوال سخت مي باشد. با اين حال وانس و واگنر در سال 1976 از شيوه ي زيركانه اي براي جوابگويي به اين سوال استفاده كردند. آنها از دانشجويان خواستند كه تجربيات خود را از ارگاسم توصيف نمايند و گروهي از داوران شامل تعدادي ماما، متخصص زنان و زايمان، روانشناس و دانشجويان پزشكي زن ومرد بودند. قبل از اينكه متنها به داوران داده شود كلمات ويژه اي كه در متن دانشجويان براي توصيف حالات خود به كار رفته بود) مانند كلمات آلت مردانه و مهبل(به كلمات خنثي تغيير داده شدند )به طور كلي از كلمه ي آلت تناسلي استفاده شد( و در متون آنها جنسيت نامشخص بود.
پژوهشگران دريافتند در اين حالت داوران از تشخيص جنسيت متون و توصيفات ارائه شده ناتوان بودند.
6 مورد از 48 مورد توصيف ارائه شده در زير آمده است:
×اسپاسم شديد و سريع عضلاني در تمام بدن احساس سرخوشي كه پس از آن حسي از آرامش و راحتي به وجود مي آيد.
×احساسي از كشيدگي و فشار و تنش شديد و سپس رهايي و از اين همه تنش ارگاسم هم شامل اوج فشار و تنش است و هم شامل اوج رهايي كه تقريباً همزمان رخ مي دهند. اگر چه احساس انقباض در آلت تناسلي ايجاد مي شود با اين حال همه ي بدن احساس مورمور شدن مي كند.
×سطح بالايي از خلاصي و رهايي از تنش و فشاري كه در مراحل قبلي آميزش به اوج رسيده است. اين رهايي بينهايت لذتبخش است. به نظر مي رسد اين احساس در ناحيه ي آلت تناسلي متمركز مي باشد. در اين حالت به محض اين كه شخص به اوج لذت جنسي مي رسد، عدم كنترل عضلاني رخ مي دهد.
×در لحظه ارگاسم شخص نمي تواند محيط اطراف را بطور واقعي درك كننده حركات فرد خود
انگيخته، غير ارادي، شديدو تند است.
×يك احساس شديد هيجاني و كشيدگي عضلاني مخصوصاً در ناحيه ي پشت و پاها و سفتي و راست شدن شديد تمام بدن به مدت تقريباً 5 ثانيه و يك آرامش عميق و عمومي از احساس رهايي و خلاصي از خستگي.
×اوج فشار و كشيدگي شديد. اشتياق همراه با اضطراب و تنش و فشاري كه پس از آن يك بي اعتنايي و ناهشياري عمومي در احساسات ايجاد شده و سپس فرونشيني اين فشار با احساسي از رهايي.
يك دليل عمده مبني بر اينكه چرا زنان و مردان احتمالاً احساساتي شبيه به هم را به هنگام ارگاسم تجربه مي كنند به دو بخش بدن كه به ارگاسم مربوط هستند، ارتباط دارد يعني آلت تناسلي مردانه و چوچوله.اين دو بخش از بافت يكساني در هنگام رشد دوران جنين به وجود مي آيند .در طول زندگي، نخاع و مغز از طريق يك مسير عصبي يكسان به آلت تناسلي مردانه و چوچوله متصل مي شوند- يعني عصب فرجي )در واقع يك جفت از اعصاب فرجي ( – با وجود اين كه با اطمينان نمي توان به سوال بالا جواب داد، اما با اين حال دلايلي وجود دارد كه ما را مطمئن مي سازد ارگاسم در زن و مرد ، احساسات مشابهي را ايجاد مي نمايد.

چرا همه ي ارگاسمها در ما احساس مشابهي ايجاد نمي كنند؟
آلت تناسلي به چندين جفت عصبي گوناگون متصل است كه هر جفت از اعصاب )كه تكانه هاي عصبي را انتقال مي دهند( به يك قسمت از ناحيه تناسلي شخص سرويس مي دهند. تحريك هر قسمت از عصبها،احساسات متفاوتي را ايجاد مي كند. بسته به بخشهايي از آلت تناسلي كه تحريك مي شوند و شدت و الگوي تحريك مربوط به آن، ارگاسم مي تواند در زمانهاي مختلف با يكديگر متفاوت باشد.
براي زن كيفيت احساس ارگاسم بستگي به اين دارد كه تحريك در كجا اتفاق بيفتد: چوچوله، مهبل يا گردن رحم. چوچوله مستقيماً به عصب فرجي متصل است. مهبل به عصب لگني، و گردن رحم نيز به اعصاب زير شكمي و واگ وصل مي باشد. اگر چه تحريك هر يك از اين نواحي تناسلي به تنهايي مي تواند موجب ارگاسم شود با اين حال تحريك مركب ، موجب ايجاد اثر مضاعف و بروز ارگاسم همه جانبه خواهد شد،چيزي كه به آن ارگاسم مختلط مي گويند.
در مرد، اعصاب فرجي، تكانه هاي عصبي را از سطح پوست آلت تناسلي و كيسه بيضه ها انتقال مي دهند و اعصاب زير شكمي، تكانه هاي عصبي را از بيضه ها و غده ي پروستات منتقل مي كنند. بنابراين تحريك هر كدام از اين اعصاب مي تواند احساسات متفاوتي را ايجاد نمايد.
براي بسياري از افراد <ناحيه تحريك پذيرشان> مناطقي فراتر از نواحي تناسلي آن ها گسترده ميباشد.
ميزان پراندگي اين نواحي بستگي به خود شخص دارد. تحريك اين نواحي موجب ايجاد ارگاسمهاي شديدتري در فرد ميشود. همچنين احساس ارگاسم به عوامل ديگري از جمله عوامل ذهني- شناختي، روانشناختي، داروشناختي و … نيز بستگي دارد.
منبع کتاب:راهنماي پاسخ به سوالاتي درباره ي ارگاسم
نويسندگان:باري آر، كوميساروك- بورلي ويپل -سارا ناصرزاده -كارلوس بييرفلورز
مترجمين:دكتر منير بيگلر بيگي- احمد خالقی لکموج


468 ad

پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *